Kaligula – Część 2/3. Szlachetny cesarz Gajusz #07

28 marca 37 roku po dziesięciodniowej podróży z Misenum Gajusz Cezar Germanicus triumfalnie wkroczył do stolicy imperium. Podróż z Kampanii do serca Lacjum musiała być jedną z najprzyjemniejszych rzeczy jakie spotkały go w dotychczasowym życiu, szczególnie po latach upływających w niepewności o własną egzystencję i przyszłość, gdy w tle po kolei umierali kolejni członkowie jego najbliższej rodziny – najpierw ojciec, potem zaś bracia i matka. Tragiczny los rodziny Germanika napełnił mieszkańców imperium żalem i współczuciem wobec pozostałych dzieci wielkiego generała. Sam Germanik, niemal ubóstwiany za życia ciągle roztaczał coś na kształt ochronnego płaszcza nad swoim ostatnim synem. Na młodego cesarza spłynęły wszelkie nadzieje wiązane z jego ojcem i współczucie okazywane rozbitej familii.

Wspieraj na https://patronite.pl/mrocznewieki

Subskrybuj i komentuj na YouTube

Źródła:
“Kaligula” – Roland Auguet
“Caligula: a Biography” – Aloys Winterling
“Poczet cesarzy rzymskich – Pryncypat” – Aleksander Krawczuk
“Poczet cesarzowych Rzymu” – Aleksander Krawczuk
“Żywoty Cezarów” – Swetoniusz
“Historia Rzymska” – Kasjusz Dion
“Flakkus” i “An Embassy to Gaius” – Filon Aleksandryjski
“Dawne Dzieje Izraela” – Józef Flawiusz

Kaligula – Część 1/3. Droga do władzy #06

Gajusz nie miał dobrej prasy. Po śmierci na przemian starano się albo zatrzeć wszelkie ślady jego istnienia albo przedstawić go w najgorszym możliwym świetle. Już kronikarze działający za jego życia byli dla niego niezbyt łaskawi. Z kolei relacje Swetoniusza i Kasjusza Diona sporządzone w przypadku tego pierwszego dziesiątki lat po śmierci cesarza i grubo ponad sto lat w przypadku drugiego przedstawiają Gajusza jako obłąkanego potwora. Z ich prac dowiadujemy się o szaleńcu, który uważał się za równego Jupiterowi. Miał pić perły roztopione w occie, utrzymywać kazirodcze związki z siostrami, mordować bez litości wszystkich podejrzanych, najczęściej zresztą niesłusznie o dybanie na jego życie. W międzyczasie trwonił skarb państwa budując kilkukilometrowe mosty ze statków w Zatoce Neapolitańskiej, zamienił Palatyn w burdel, podczas składania ofiar własnoręcznie zabił ofiarnika zamiast przeznaczonego w tym celu wołu, miał też w zwyczaju porywać żony znanych senatorów, jedną podczas jej wesela. Ile z tego co wiemy o upadłym cesarzu jest prawdą a ile jedynie oszczerstwem i czarną legendą? Dzisiaj postaram się znaleźć odpowiedź na to pytanie.

Wspieraj na https://patronite.pl/mrocznewieki

Subskrybuj i komentuj na YouTube

Źródła:
“Kaligula” – Roland Auguet
“Caligula: a Biography” – Aloys Winterling
“Poczet cesarzy rzymskich – Pryncypat” – Aleksander Krawczuk
“Poczet cesarzowych Rzymu” – Aleksander Krawczuk
“Żywoty Cezarów” – Swetoniusz
“Historia Rzymska” – Kasjusz Dion
“Flakkus” i “An Embassy to Gaius” – Filon Aleksandryjski
“Dawne Dzieje Izraela” – Józef Flawiusz

Śmierć w Babilonie. Jak umarł Aleksander? #05

28 dnia miesiąca znanego starożytnym Macedończykom jako Daisios w Babilonie, stolicy gigantycznego imperium zrodzonego w efekcie jedenastu lat nieustannych wojen umierał w sile wieku król Azji. Według naszej rachuby czasu byłby to 9 lub 10 czerwca. Nad Eufratem panowały wtedy nieznośne upały, za dnia temperatura sięgała nawet 40 stopni, w nocy było nieco lepiej, ale wciąż znacznie powyżej 20 stopni, do tego dochodziła wysoka wilgotność powietrza. Ciało króla w takich warunkach powinno ulec błyskawicznemu rozkładowi jaki pisany jest każdemu człowiekowi bez względu na zasługi i osiągnięcia uzyskane za życia. Aleksander jednak znany z przekraczania wszelkich znanych ludziom granic za życia nawet w tej chwili chciał podważyć swą przyziemną, ludzką naturę. Jeżeli wierzyć starożytnym kronikarzom jego ciało opierało się rozkładowi z niewiarygodnym wręcz oporem…

Wspieraj na https://patronite.pl/mrocznewieki

Subskrybuj i komentuj na YouTube

Źródła:
“The Quest for the Tomb of Alexander the Great” – Andrew Michael Chugg

Troja – historia legendarnego miasta #04

Troja i spowijająca ją legenda jest w mniejszym lub większym stopniu znajoma niemal każdemu. Mit o dziesięcioletnich bojach, które skończyły się ostateczną zagładą całego miasta i jego mieszkańców od niemal trzech tysięcy lat jest stałym elementem kultury europejskiej a w ostatnich stuleciach także światowej. Troja. Unieśmiertelnić miał ją równie co i ona sama legendarny pieśniarz i poeta znany nam jako Homer, chociaż niewiele więcej pewnego można o nim powiedzieć. Podobno był niewidomy i żył na zachodnim wybrzeżu dzisiejszej Turcji, albo na którejś z wysp Morza Egejskiego, być może Chios.

Wspieraj na https://patronite.pl/mrocznewieki

Subskrybuj i komentuj na YouTube

Źródła:
“Troy. c. 1700-1250 BC” – Nic Fields
“Mycenaean citadels” – Nic Fields
“Cień Minotaura” – Jerzy Ciechanowicz
“In Search of Trojan War” – Michael Wood
“1177 przed Chr. Rok, w którym upadła cywilizacja” – Eric H. Cline
“Bogowie, groby i uczeni” – C.W. Ceram
“Henchmen of Ares: Warriors and Warfare in Early Greece” – Josho Brouwers

W labiryncie mitów. Kreta i Minotaur #03

Na początku były mity. Wiele z nich przetrwało w zbiorowej pamięci do naszych czasów, tłumacząc początki cywilizacji. Sceptycy niejednokrotnie podważali ich wiarygodność, co nie było nigdy trudne bowiem rzeczywistość mityczna często różniła się od tej jaką odkopują łopatami archeolodzy. Mit niesie jednak zniekształcone licznymi interpretacjami odbicie dawnej rzeczywistości. Świat egejski, albo szerzej cały wschodni basen Morza Śródziemnego jest kopalnią tych opowieści wrzucanych niejednokrotnie do koszyka z bajkami. Fabuły tych archaicznych opowieści razem z ich bohaterami przecinają akwen łączący ze sobą trzy kontynenty, a jednym z najczęstszych punktów stycznych dla mitów śródziemnomorskich jest wyspa Kreta.

Wspieraj na https://patronite.pl/mrocznewieki

Subskrybuj i komentuj na YouTube

Źródła:
“Cień Minotaura” – Jerzy Ciechanowicz
“Życie codzienne na Krecie w państwie króla Minosa” – Ludwika Press
“Genetic origins of the Minoans and Mycenaeans” – Iosif Lazaridis
“In search of Trojan War” – Michael Wood